Golubačka tvrdjava

O tvrdjavi

Golubački grad odn. Golubačka tvrđava je srednjovekovna utvrđevina, spomenik kulture od posebnog značaja. Nalazi se u NP „Đerdap“, na desnoj obali Dunava, četiri kilometara nizvodno od Golupca. Smeštena je na povisokim liticama, na mestu na kom se reka sužava, na ulazu u Gvozdena vrata. Golubački grad je građen lepezasto i obuhvata tri dela: prednjeg grada, zadnjeg grada i gornjeg grada (sa citadelom). Čini ga zajedno 10 (9+1) kula i dve krupne kolske kapije. Kule su pozno Turci pojačali otvorima za topove i izfradnjom još jedne kule(10.) oko 1480. godine. Ispred grada se nalazi frontalni zid (I) koji čini spoljni zid šanca, a koji je po svoj prilici bio pun vode jer je svezan sa Dunavom koji ga je mogućno punio. Grad je poteškim lancem spojen sa stenom Babakaj koja i dan danas viri iz vode u sred Dunava, tako da je u kontrolisao drumski i rečni saobraćaj kroz Đerdapsku klisuru. Ispred utvrđenja je bilo civilno naseljeno mesto, o čemu danas svedoče samo neki nepotpuno istraženi objekti.

Golubac se prvi put se spominje u ugarskim izvorima datiranim u periodu od 1335, 1337, odnosno 1342. godine. Ne zna se kada i ko ga je podignuo, ali je njegovu potporu tj. Gornji grad podignuo srpski aristokrata o čemu svedoči i pravoslavna kapelica u konstrukciji 4. kule. Grad je potom rasprostranjen na zadnji i prednji grad tokom srpske ili mađarske vlasti, iako nije neuključeno da je u startu oformljen u ovoj veličini. Konačnu fazu u građenju obavili su Turci ojačavši 6,7,8 i 9. kulu i dometnuvši u nastavku spoljašnjeg bedema nisku artiljerijsku kulu (10.) koja je kontrolisala Dunav i branila luku za šajke koje se uz nju nalazilo. Nalazio se u grupaciji države kneza Lazara, koji je naselja u okolini davao kao metohe manastirima. Posle Kosovskog boja, 1389. godine, u njega ulazi Bajazit I. Zatekao se u rukama Mađara koji ga 1403. godine daju despotu Stefanu, kada je on postao ugarski vazal. Grad je trebalo, prema nagodbi iz 1426. godine, da po despotovoj smrti (Stefan umire 1427. godine), skupa sa Beogradom, bude uručen Mađarima.

No, komandant grada predvodnik Jeremija ga, iz neobjašnjivih razloga daje Turcima. Prema Segedinskom miru, iz 1444. godine, između Mađara i Turaka, srpska Despotovina biva renovirana i u njen sastav ulazi i Golubački grad. Posle smrti despota Đurađa 1456. godine, Turci ga okupiraju. Mađari postižu da ga osvoje 1481. godine, ali ga vrlo brzo ostavljaju. Od tada pa do 1867. godine, kada ga, sa još nekim varošicama u Srbiji, Turci daju knezu Mihailu, Golubački grad se skoro sve vreme nalazio pod njihovom vlašću. Za kratko su ga okupirali Austrijanci (1688. – 1690) i srpski ustanici za vreme Kočine krajine i Prvog srpskog ustanka. Mada egzistiraju izvori koji kazuju da je knez Lazar, održavao zemlje oko grada, ali ne i samo utvrđenje, koje je više puta, bez uspeha, opsedao.

Style Switcher

Predefined Colors

Layout Style

Background Image

Background Color